Ontmoeting in de buurtsuper

Ze zijn eind vijftig. Zij heeft licht overgewicht, draagt een witte linnen broek en heeft haar haar geblondeerd. Op haar neus draagt ze een kekke bril met een stevig zwart montuur. Hij draagt een polo, een bermuda en hoge grijze All Stars. Hij heeft deze outfit duidelijk niet zelf uitgezocht.
Samen doen ze boodschappen in de Plus in Naarden aan de Mackaylaan. Althans. Dat denkt ze. Zij overlegt en hij geeft op de goede momenten het juiste antwoord.
‘Zullen we lekker wat biertjes voor de jongens kopen voor vanavond?’
‘Uitstekend idee, schat.’
We bevinden ons alle drie in hetzelfde gedeelte van de supermarkt bij het vlees en de hapjes. Hij praat net iets te hard, alsof hij behoefte heeft om gehoord worden.

Ze doen me denken aan een zelfde type stel dat ik laatst trof op de tassenafdeling van de Bijenkorf. Soortgelijk, maar dan in Rotterdam. Zij iets meer lippenstift en voorgevel dan de norm, hij iets meer borsthaar en horloge. Zij was duidelijk in haar nopjes in de winkel en zweefde als een blije bij langs de Gucci’s en Chanels, hij slenterde er wat achteraan en bekeek de andere (vrouwelijke) bezoekers van deze afdeling. Hij verveelde zich niet.
‘En deze tas dan, schat, wat vind je van deze tas? Ik heb echt een nieuwe tas nodig!’
‘Dan neem je toch lekker een Lidl-tas, daar kunnen je spullen ook prima in.’ Hij moest hard lachen om zijn eigen grap en kijkt ongeneerd rond of iemand met hem mee lacht.

In de Plus staat het echtpaar ineens naast me.
‘Hij vind je arm zo mooi,’ zegt de dame wijzend naar mijn tatoeages.
Manlief lacht wat verlegen, herstelt zich en vraagt met een serieus gezicht of het een betekenis heeft.
Ik begin mijn verhaal over Indonesië. In de hele achterliggende gedachte zijn ze blijkbaar niet geïnteresseerd, de dame onderbreekt mij door te vertellen over hun zoon die net terug is uit Indonesië en daar een ‘hele mooie grote doodskop met bloemen op zijn rug heeft laten zetten, heel sierlijk, heel kleurrijk… Dat betekent daar toch ook iets? Die doodskop?’ Ik glimlach beleefd en vertel dat ik dat niet weet.

We nemen afscheid. Ik neem het pad van de sambals, zij slaan af richting wijn. Ik vraag me af hoe mooi ze de tatoeage van haar zoon werkelijk vindt.